Op de ene school blijf je makkelijker zitten dan op de andere, concludeert promovenda Janneke Pepels van Maastricht University. En dan komt niet (alleen) door de kwaliteit van de docent. Daar willen we meer van weten.
Tekst Marianne Lucieer - Onderwijsblad - - Minder dan een minuut om te lezen
Beeld: Canva
Wat hebben jullie onderzocht?
“We hebben gekeken naar bestaande data van ruim 124.000 leerlingen van 15 jaar, in 24 verschillende landen. Daarin keken we naar verschillende factoren die een rol spelen in het onderwijs, in combinatie met de schoolprestaties van de leerlingen.”
Wat bleek daaruit?
“We zien dat het uitmaakt hoeveel kinderen uit een kansarme omgeving op een school zitten, en hoe de differentiatie is binnen een klas. Dat laatste wil zeggen: in hoeverre sluiten de lessen aan bij de behoefte van de leerling? Maakt bijvoorbeeld een deel van de klas verdiepende opdrachten terwijl de rest extra hulp krijgt om de basis goed te begrijpen?”
En dat eerste, het aantal kansarme kinderen in je klas?
“Simpel gezegd: als jij, als dezelfde persoon, op een school zit met meer ‘kansrijke’ kinderen, dan is de kans groter dat je overgaat dan als je op een school zit met ‘kansarme’ kinderen. Of dat komt doordat de verwachtingen van jou in dat geval lager zijn, of je je als het ware aanpast aan de kinderen in je klas, weten we niet. Maar het is wel problematisch.”
Wat kunnen docenten die dit lezen doen?
“Het meest praktische wat ze kunnen doen, is zorgen dat kinderen zo veel mogelijk op hun eigen niveau les krijgen. En het aantal zittenblijvers moet omlaag, we weten dat kinderen daar niet beter van worden. Op alter-grade.eu staan tools voor leraren om meer te differentiëren en anders om te gaan met leerlingen die niet (meteen) meekomen.”
Ben je al lid? Login om verder te lezen.