‘Dit werk is een deel van mezelf geweest’

“In mijn schoolloopbaan heb ik verschillende kinderen aan het blokfluiten gekregen. Muziek maken: daar geniet ik het meest van en dat doe ik veel met ze. Als oud-‘klosser’ vind ik het mooi dat mijn loopbaan eindigt bij de kleuters. Ze zijn zo puur en blij. Hoe zij in het hier en nu zijn, is prachtig. Wel zag ik kinderen veranderen tijdens mijn werk. Het jonge kind ontwikkelt zich nog steeds op dezelfde wijze, maar ik zie dat ze minder snel een uitdaging aangaan. Onbevangen gaan tekenen is voor sommige kleuters lastig, die willen perfectie. 

Waar ik altijd voor heb gestaan, is dat ook kinderen met lastiger gedrag hun plekje houden in de groep. Ik wilde dat zij altijd een positief onderdeel van de groep bleven. Belangrijk vind ik ook dat ik ze liet zien dat fouten maken mag, ze moeten zich vooral veilig voelen. 

Mijn naderende pensioen kwam vorig schooljaar ineens binnen toen ik langs een andere basisschool fietste. Ik besefte dat ik daar volgend jaar geen deel meer van uitmaak. Dit werk is zo’n deel van mezelf geweest, het heeft mij gevormd en ik heb het nooit half kunnen doen. Soms denk ik dat het wel een tandje minder kon, ik voelde altijd een grote verantwoordelijkheid. Dat kwam ook door opleidingen waardoor ik beter naar het gedrag van kinderen kon kijken en zag wat nodig was. Uiteindelijk ben ik trots op hoe ik het heb gedaan al die jaren. Daarom ga ik letterlijk dansend het onderwijs uit, de playlist heb ik al klaar.”