Doe je mondkapje af, werd Veerle van der Loo gesommeerd tijdens een geheime lunch op een Amerikaanse highschool. Beeld Nina Maissouradze
Doe je mondkapje af, werd Veerle van der Loo gesommeerd tijdens een geheime lunch op een Amerikaanse highschool. Beeld Nina Maissouradze

Op boerenschooltje in VS gaan mondkapjes stiekem af

Een Nederlandse juf biedt het Onderwijsblad een kijkje achter de deuren van een school op het platteland van Amerika. “Niemand vertelt mij wat te doen.”

Lesgeven in Amerika is veel gevaarlijker dan in Nederland. Als je in Nederland leraar bent, doe je zo nu en dan een brandoefening. Als leraar in Amerika oefen je dat heel vaak maar je doet ook net zo vaak een intruder drill. Dat is zo on-Nederlands dat het amper te vertalen valt: je oefent hoe je moet handelen wanneer er een gewapend iemand de school binnenkomt, die de intentie heeft om zoveel mogelijk mensen willekeurig dood te schieten. Dan is er ook nog de tornado drill, die zit gevoelsmatig tussen de brandoefening en de intruder drill in. Bij de meerdere brandoefeningen die er op onze school inmiddels zijn gedaan, voelde ik weinig. Het leek mij heel onwaarschijnlijk dat er echt een keer brand zou komen en bovendien is mijn lokaal pal naast de nooduitgang. De directeur vindt de brandoefening wel extreem belangrijk dus doen we die erg vaak. Het alarm gaat af, we lopen met onze klassen naar het baseballveld en houden een groene kaart omhoog als we compleet zijn. De directeur loopt dan onrustig op en neer met een megafoon. Hij gebruikt deze niet maar schreeuwt als we weer naar binnen mogen. De leerlingen vinden brandoefeningen leuk omdat ze dan op z’n minst vijftien minuten van de les missen. De meeste leraren zitten er ook niet mee.

Zijn docenten dan niet bang om ziek te worden? Ik begrijp het niet

Dit schooljaar staat alles op z’n kop vanwege corona en dat vind ik soms wel best eng. Natuurlijk heerst dat gevaar in Nederland ook maar toch is het hier behoorlijk anders.
Corona is in Amerika vanaf het begin af aan gekoppeld aan een politieke overtuiging. Als je liberaal bent en redelijk progressief, als je gelooft in de waarde van wetenschap dan ben je zogezegd pro-corona. Je houdt je aan de regels zoals handen wassen en afstand houden en vermijdt mogelijke besmettingshaarden. Maar als je conservatief bent en je hebt op Trump gestemd, dan ben je anti-corona. Ben je tegen, dan houd je je niet aan de regels en vind je dat alle stappen die de overheid onderneemt om het virus aan te pakken, jouw vrijheid in de weg staan. Bovendien vind je de economie veel belangrijker. De meeste collega’s die ik heb, sluiten zich aan bij de groep die niet in corona ‘gelooft’. Hoewel we verplicht mondkapjes dragen in en rondom de school, doen zij deze meestal stiekem af als ze tijdens de pauze bij elkaar in het lokaal zitten.

Geheime lunch

Sterker nog, toen ik laatst was uitgenodigd voor een geheime lunchbijeenkomst in het lokaal van de docent Engels(ze had potten met gestoofd vlees, gehaktballen, kaas, zelfgebakken koekjes en hotdogs), werd ik gesommeerd mijn mondkapje af te doen. “Ik wil niet dat jij dat ding hier draagt”, besloot ze. Nerveus knauwde ik maar op mijn pretzel met kaasdip, ik wilde graag een goede band houden met mijn collega’s maar ik was als de dood dat mijn directeur binnen zou komen lopen. Wat wij hier aan het doen waren, ging lijnrecht tegen alle corona protocollen in. Onze school is een openbare school, gefinancierd door de staat en om die reden worden de regels van hogerhand bepaald. Bovendien is onze directeur in tegenstelling tot de meesten van het team superliberaal. Hij gelooft heel erg in het bestrijden van corona en blijft hameren op afstand houden, handen wassen, ontsmetten en absoluut niet met z’n allen samenscholen, laat staan eten.

Door corona kan het aantal school shootings dit jaar aanzienlijk omlaag gaan

Terug naar die geheime lunch, waar ik angstvallig naar de deur bleef kijken. De dik bebuikte gymdocent zit achterover geleund in zijn stoel en vertelt trots hoe hij en zijn dochters naar Disneyland gaan over twee weken. Het zou lekker rustig zijn in verband met corona. De docent Engels had net een vakantie naar Mexico geboekt. “Wij bekritiseren mensen die zich aan de regels houden toch ook niet?”, zegt ze, overtuigd van haar eigen gelijk. “Dus als wij ervoor kiezen ons niet aan de regels te houden, zouden zij ons ook niet moeten bekritiseren.”

Diabetes

Ondertussen kijk ik om me heen. Alle docenten die ik hier zie, hebben zwaar overgewicht. Mogelijk ook diabetes en de meeste zijn de vijftig gepasseerd. Zijn ze dan niet bang om ziek te worden? Ik begrijp het niet. Ook de conciërge, die laatst in quarantaine moest omdat ze was blootgesteld aan iemand met het virus, vertelde me woedend, terwijl ze de vuilniszakken in mijn lokaal verwisselde: “Ze dachten toch zeker niet dat ik echt twee weken thuis ga zitten? Nee hoor, ik ben lekker met mijn moeder naar het museum geweest, het was er heerlijk rustig. Wij zijn ook in het dorp verderop in de bar gaan zitten. Niemand vertelt mij wat te doen.”
Ondanks alle verhalen die de ronde doen, over valse testen en dat corona nep is, laat de realiteit iets heel anders zien. Onze klassen zijn zo goed als leeg en de ziekenhuizen zo goed als vol. De meeste scholen en ook de onze, hebben leerlingen de optie gegeven om volledig voor afstandsleren te kiezen. Het overgrote deel doet dat en de rest van de leerlingen komt de helft van de week, om beurten. Zo houden we klassen zo klein mogelijk, in lijn met de protocollen van de staat.

Ergens tussen de maisvelden, werk ik als juf op een klein boerenschooltje

Na in Nederland op een vmbo les gegeven te hebben en vervolgens te trouwen met een Amerikaan, ben ik bijna drie jaar geleden naar Amerika verhuisd. Ergens tussen de maisvelden in een lang gesterkt niemandsland, werk ik als juf op een klein boerenschooltje. De Trump-vlaggen wapperden hier in de aanloop naar de verkiezingen nog statig in de wind. Ik had zelfs een jongetje in de klas die elke dag een Trump-mondkapje droeg. Op de dag van de verkiezingen dit jaar, waren de leraren voor het eerst allemaal vrij. “We komen dus de volgende dag allemaal gewoon naar het werk met een kater, ongeacht wat de uitslag is”, zei mijn directeur schamper.

Opgewonden

De meeste mensen dachten dat Trump zou winnen. De dag na de verkiezingen was nog helemaal niet duidelijk wie er gewonnen had en ik bleef tussen mijn lessen door angstvallig de New York Times-pagina verversen. Tegen het einde van de dag begon het er wel op te lijken dat Biden bijna niet meer kon verliezen en mijn directeur kwam opgewonden mijn lokaal binnen. “we gaan winnen, we gaan winnen”, zei hij terwijl hij kleine sprongetjes maakte. Toen hij opkeek zag hij dat er nog drie leerlingen in mijn lokaal zaten en probeerde hij weer heel formeel te doen: “Ehm, ik weet natuurlijk helemaal niets over uw stemgedrag, madam.” Ik vertelde de leerlingen dat de directeur vast niet begreep dat ik helemaal geen stemrecht heb omdat ik geen staatsburger ben. Dat kwam even goed uit.

Niet veel is triester dan het aangezicht van een school zonder leerlingen

Inmiddels zijn er bij mij op school zoveel coronabesmettingen bekend dat er werd besloten om na Thanksgiving twee maanden fully remote te gaan. Dat betekent dat alle leerlingen thuis via Zoom de lessen hebben bijgewoond die de leraren gaven in lege lokalen. Ik bedenk me dat er eigenlijk niet heel veel triester is dan het aangezicht van een school zonder leerlingen. Ik hoorde laatst een collega ‘grappend’ zeggen dat het enige voordeel van de corona zal zijn dat de het aantal school shootings dit schooljaar aanzienlijk omlaag zal gaan.
Ik kijk uit het raam kijk en zie een vlag wapperen in de tuin van een van de huizen van mijn leerlingen. Op de vlag staat ‘Trump 2020’ met de ondertitel no more bullshit en gun owners for Trump. Er rolt een traan over mijn wang. Er valt een last van mijn schouders. Hoewel we niet weten of er daadwerkelijk verandering gaat komen, hebben we weer hoop en in deze tijden is hoop alles.

Op een highschool in de Amerikaanse staat Illinois doceert Veerle van der Loo ‘foreign language’ aan grade 9 tot en met 12. Die klassen zijn grofweg vergelijkbaar met de bovenbouw van een middelbare school in Nederland.

Dit artikel verscheen in het januarinummer van het Onderwijsblad. AOb-leden ontvangen het blad automatisch elf keer per jaar in de bus.

Meer nieuws